• Blij is de familie De Greef met OTT Den Oudentankvervoer uit Alblasserdam als overnamepartij. ,,Een familiebedrijf met ervaring in de branche en een vergelijkbare cultuur als die van ons. Voor de innerlijke rust wel zo prettig.''

    Marcel Koch
  • Het bedrijfsterrein aan de Oude Holleweg.

    eigen archief
  • Van links naar rechts: Ria, Jaap, Niels en George de Greef aan de eettafel: ,,Doorgaan op dezelfde voet zien we geen van allen zitten.''

    Marcel Koch

Transportbedrijf De Greef & Zn verkoopt activiteiten

RENSWOUDE Familiebedrijf G. de Greef & Zn is gestopt met zowel het tank- als bulkvervoer. Het transportbedrijf uit Renswoude zag onvoldoende perspectief voor de toekomst. De focus ligt nu volledig op Electronic Logistics in Zeewolde – ook eigendom van de familie.

Marcel Koch

Terwijl ze met vlakke hand zachtjes op het houten tafelblad van de eettafel tikt, zegt Ria de Greef (55): ,,Hier is in januari het besluit genomen om de transportactiviteiten af te stoten. Doorgaan op dezelfde voet zagen we geen van allen zitten. Hoe jammer ook.''

Bijna twintig jaar stond het leven van de ondernemersfamilie in het teken van twee bedrijven, sinds kort weer uit één. En dat voelt goed en is wel zo overzichtelijk. Blij zijn ze met OTT Den Oudentankvervoer uit Alblasserdam als overnamepartij. ,,Een familiebedrijf met ervaring in de branche en een vergelijkbare cultuur als die van ons. Voor de innerlijke rust wel zo prettig. We wilden niet aan de eerste de beste verkopen'', aldus Ria die commercieel verantwoordelijk is voor Electronic Logistics BV.

 

ONS KINDJE Terug naar afgelopen januari naar de avond van het familieberaad. Jaap de Greef (60) herinnert: ,,Ik heb er een klap op gegeven. Mijn boerenverstand zei dat we beter konden stoppen en daar hebben we gehoor aan gegeven. Puur zakelijk gezien was het geen moeilijke beslissing, emotioneel vanzelfsprekend wel. Ik heb er slecht van geslapen. Ach ja, het is toch altijd ons kindje geweest. Ik heb al die jaren mijn ziel en zaligheid in dit bedrijf gestoken. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Ik zeg altijd: wij werkten niet van 8 tot 5, maar van 5 tot 8.''

Ria benadrukt: ,,We hadden een geweldig team medewerkers. Stuk voor stuk betrokken en loyaal.'' Jaap onderbreekt: ,,Voor hen had ik wel door willen gaan, maar als ondernemer moet je blijven rekenen. En keuzes maken. Ook de minder leuke horen nu eenmaal bij het ondernemerschap.'' Ria weer: ,,Als ondernemer krijg je met ups en downs te maken. Maar als het even minder gaat, moet je wel één blijven. Bij ons is dat altijd het geval geweest.''

CONCURRENTIE Maar wat was uiteindelijk de reden om de activiteiten over te doen? Een aantal redenen wordt genoemd. De eerste en de belangrijkste: het vooruitzicht stemde onvoldoende positief. Jaap: ,,We waren gewoonweg te klein in omvang om de toenemende concurrentie in de toekomst het hoofd te kunnen bieden. Wil je vandaag de dag als transportbedrijf in beeld blijven, moet je doorgroeien. Groei is tegenwoordig het toverwoord. In ons geval zou dit betekenen dat we van 15 tankwagens naar minstens 25 moesten uitbreiden. Die financiële investering was nog wel haalbaar, maar waar haal ik de chauffeurs vandaan? De realiteit is dat er een tekort is aan Nederlandse chauffeurs. Uit het Oostblok is er voldoende aanbod ja, maar daar zijn we nooit ofte nimmer voorstander van geweest. Onze stelregel is altijd geweest: alleen Nederlandse chauffeurs.''

Na een slok koffie schetst hij evenzo openhartig: ,,We raakten een opdrachtgever kwijt aan een andere vervoerder, waarna ons de mogelijkheid werd geboden om als charter te fungeren. Dat hebben we in eerste instantie geprobeerd. Gelet op de aard van de werkzaamheden van dit bedrijf wisten we eigenlijk al direct dat er voor ons geen langdurige samenwerking in zat. Het bedrijf draait 24/7 diensten en dat past niet in onze cultuur.''

,,Als je altijd alles zelf in eigen hand hebt gehad, is het niet eenvoudig om van de ene op de andere dag de regie opgelegd te krijgen. Als charter ben je in feite een onderaannemer. Daarbij vonden we het steeds lastiger worden om de aandacht te verdelen over de twee bedrijven. Twee totaal verschillende bedrijven bovendien.'' Na een korte stilte: ,,Ik wilde ook graag een stapje terug doen.''

POTENTIE Reden twee van de verkoop: de potentie van zusterbedrijf Electronic Logistics, door de familie aangekocht eind jaren 90. ,,De groeikansen bij Electronic Logistics zijn vele malen groter'', zegt George de Greef (34) die als financieel directeur binnen het bedrijf werkzaam is. ,,De klanten staan in Zeewolde in de wacht. Niet voor niets hebben we onlangs in Tilburg een tweede warehouse geopend. Ook dat eist aandacht en energie. Kortom, de mooie kansrijke positie die we momenteel met Electronic Logistics hebben, hadden we niet (meer) met ons transportbedrijf De Greef Transport. Tja, en dan kies je voor het bedrijf dat de beste basis heeft.''

,,Maar het blijft doodzonde dat we de tanktransportactiviteiten hebben afgestoten. Per slot van rekening is er al die jaren veel energie in gestoken, door alle betrokkenen. De medewerkers hadden hart voor de zaak, aan hen lag het niet. Niels en ik zijn met het bedrijf opgegroeid. Wij weten niet beter dan dat er vracht- en tankwagens in het weekeinde achter het woonhuis stonden geparkeerd.'' En, gaat hij in één adem door: ,,De affiniteit met transport is groot. Ik heb ook buiten de familiebedrijven gewerkt, maar logistiek heeft nooit mijn aandacht verloren. Er zit diesel in mijn bloed.''

Datzelfde kan worden gezegd van broer Niels (31). Hij zat zes jaar lang op de vrachtwagen voor het transportbedrijf, maar switchte naar Electronic Logistics waar hij momenteel operationeel directeur is. Niels: ,,Ik ben onderaan de ladder begonnen. Daarna heb ik mij stap voor stap verder ontwikkelt. Alle facetten van het bedrijf heb ik door de jaren heen leren kennen."

ONTWIKKELEN De broers werden in 2015 officieel als eigenaar van zowel het transportbedrijf als Electronic Logistics naar voren geschoven. ,,Ik had totaal geen moeite om een stap opzij zetten'', vertelt Jaap. ,,Mijn vader heeft ten gunste van mij precies hetzelfde gedaan. De jeugd heeft de toekomst en vooruitkijken hebben we altijd gedaan. Sterker nog, is een must!''

Hij heeft, stelt hij, zijn zoons alle ruimte geven. ,,Dat moet wel, anders zouden ze zich niet verder ontwikkelen. Of ik ze direct geschikt achtte? Ja absoluut. Door schade en schande zijn ze wijs geworden. Maar vanaf het begin hebben ze hun verantwoordelijkheid genomen. We zijn super trots op ze."

Over de samenwerking met hun ouders niets dan lof. ,,Het is superleuk om met je ouders samen te werken'', ervaart Niels. George: ,,We kunnen lezen en schrijven met elkaar. En het is fijn dat we een klankbord in de buurt hebben. Op hoofdlijnen beslissen onze ouders nog altijd mee.'' Ria knikt instemmend: ,,We sparren regelmatig en belangrijk: we kennen elkaars gebruiksaanwijzing.'' Jaap: ,,Gezamenlijk probeer je het beste eruit te halen. De nieuwe generatie kijkt met andere ogen en dat is alleen maar goed voor de continuïteit van het bedrijf. Zelf heb ik bijvoorbeeld niet veel op met automatisering, maar als je daar niet in meegroeit, mis je de boot. Onze jongens hebben daar kijk op. Ik zit in een fase dat ik liever met mijn handen bezig ben dan met mijn hoofd.'' George: ,,Eenmaal eigenaar zijn Niels en ik ons niet anders gaan gedragen. Doe gewoon dan doe je al gek genoeg – dat hebben onze ouders ons als wijze les meegegeven. En, dat je altijd moet klaarstaan voor je bedrijf, voor je medewerkers, voor je klanten. Als de telefoon gaat moet je 'm oppakken.''