• Brenda Dekker

Kraaien willen 'Renswoudse trots hoog houden' 

RENSWOUDE Bijna was Renswoude gepromoveerd naar de eerste klasse. In de finale van de nacompetitie liep het uiteindelijk spaak tegen KHC Kampen, maar een grote deceptie was dat allerminst. De trots op een steengoed seizoen overheerste, benadrukt Robert van Hoeflaken, de 'onzichtbare schakel' van de Kraaien. Toch tempert hij de verwachtingen.

Edward Doelman

 

Van Hoeflaken is zo'n voetballer die iedere trainer zich wenst. Hij weet wat hij wel en niet kan, toont altijd inzet, is op bijna alle posities inzetbaar en klaagt nooit, ook niet als hij een keertje op de bank begint. Al tien seizoenen lang is de 28-jarige Renswoudenaar waardevol voor de tweedeklasser. ,,Ik speel waar de trainer mij nodig heeft", stelt Van Hoeflaken klip en klaar. Voor hem wordt vaak een plekje in de verdediging of het middenveld ingeruimd. ,,Het is zelfs wel eens voorgekomen dat ik de eerste helft rechtsbuiten stond en de tweede helft voorstopper."

Het is het nadeel van de nuttige speler die Van Hoeflaken is. Maar hij is niet anders gewend. Al sinds zijn debuut, tien jaar geleden onder Harrie Epskamp, wordt hij door het elftal geslingerd. ,,Soms is het wel even omschakelen, maar voor trainers is het natuurlijk ideaal dat ik op meerdere posities uit de voeten kan." Duidelijk is dat hij een teamspeler pur sang is. ,,Ik ben natuurlijk niet de meest verfijnde voetballer, dat gedeelte laat ik graag aan anderen over. Een tegenstander uitschakelen, de bal veroveren of de ruimtes dichtlopen; daar haal ik mijn voldoening uit."

Inmiddels mag hij zich bij de Kraaien tot de 'oude garde' rekenen, zeker nadat Henk van Essen en Dennis van Dijk eind vorig seizoen zijn gestopt. Het verlies van de twee clubgezichten zorgt ervoor dat Van Hoeflaken de verantwoordelijkheid voelt. ,,Daarnaast zijn het ook nog eens twee eigen jongens, dat is toch ook wel jammer. We moeten de Renswoudse trots hoog houden." Want die eerzucht heeft Van Hoeflaken wel degelijk. ,,We zijn hartstikke blij dat er jongens van buitenaf erbij zijn gekomen, maar de kans bestaat dat die spelers ook weer een keer vertrekken."

In dat opzicht is er goed nieuws: in de personen van onder anderen Robert van Essen, Daniel Pestka en Patrick Stam breken er jongens van eigen kweek door. Zij volgen het spoor van Ralph Boom, die anderhalf seizoen geleden al zijn entree maakte. ,,Maar het was hard nodig, want seizoenenlang was er geen aanwas. Eigenlijk vormde ik samen met Paul Daalmeijer en Wilbert van de Fliert de laatste generatie die doorbrak in het eerste."

De goede berichten en het sterke vorige seizoen ten spijt, Van Hoeflaken tempert de verwachtingen voor het komende seizoen. ,,Ik denk dat we vorig seizoen wel boven onze stand geleefd hebben. Tel daar de jongens bij op die weggegaan zijn; ik denk dat we het prima doen als we in de middenmoot meedraaien." 

OP DE FOTO

Boven: Arjan Verheij, Jeffrey van Deuveren, Daniël Pestka, Jorino Kleijn, Ralph Boom, Kay Koster.

Midden: John Ederveen (grensrechter), Robin Goes (grensrechter), Jos van Leeuwen, Daniël Janicki, Raymond van Burken, Maikel Breedijk, Jacco van Ginkel, Mauro Aalders, Jonah van Doesburg, Duke van Essen, Gert Vink (grensrechter), André van Veller (grensrechter).

Onder: Ab van Ginkel (leider), Dirk-Jan van Zanten (verzorger), Wilbert van de Fliert, Nico van den Bosch, Robert van Essen, Alfred Lieuwen (assistent-trainer), Dick Eijlander (hoofdtrainer), Bert van Mourik (keeperstrainer), Gerwin van Essen, Patrick Stam, Paul Daalmeijer, Dick van Garder (verzorger), Gijs Schoeman (leider).

Jeroen van Strijp, Gerard Diepeveen en Robert van Hoeflaken ontbreken.