• Diny Zimmer de 'zingende trouwambtenaar'.

    Adriaan Hosang

Diny Zimmer: 'Eerste huwelijksvoltrekking vergeet ik nooit'

SCHERPENZEEL Diny Zimmer, de zingende trouwambtenaar, wonend in Ermelo, was woensdagmiddag te gast bij de Senioren Welzijns Organisatie Scherpenzeel/Renswoude.

Ze haalde op vlotte en speelse wijze herinneringen op aan haar loopbaan als ambtenaar van de burgerlijke stand. Soms al zingend, soms deed ze haar verhaal op rijm.

TIENERVERLIEFDHEID ,,Wie herinnert zich nog z'n tienerverliefdheid?", vroeg ze. ,,Ik wel, op de zoon van de bakker. Nachten lag ik wakker. Hij kwam regelmatig langs. Dan vloog ik naar boven om nog een glimp op te vangen. Op een keer gingen we samen op de fiets naar het IJsselmeer. Hij vroeg me daar een kusje. Ik moest er niets van hebben, nee daar houd ik niet van. En dus wat het over. Later heb ik een buitenlander ontmoet en ik ben met hem getrouwd, maar ik heb nog wel eens gedacht aan de zoon van de bakker".

Diny Zimmer werd op 1 juli 1987 ambtenaar van de burgerlijke stand in Zwolle en voltrok meer dan 900 huwelijken.

Haar eerste huwelijksvoltrekking vergeet ze niet snel. Diny: ,,Ik had de toespraak uit mijn hoofd geleerd, maar voor die volle zaal met daarin mijn man en m'n buurvrouw, was ik het even kwijt en moest ik veel voorlezen. Aan het slot ging de vader van de bruid staan. Hij vroeg of hij de ambtenaar mocht toespreken. ,,Voor u is het de eerste keer, u hebt het geweldig gedaan", was zijn reactie. Er waren zelfs bloemen voor me en hij gaf me drie zoenen, die mooie Brabantse man.

HETE STRIJKBOUT Na een gedichtje van Toon Hermans vertelde ze dat ze bij huwelijksvoltrekkingen ook wel het gedicht 'Vandaag is de dag, hij komt maar één keer' voordroeg. Veel huwelijken had Diny voltrokken op Kasteel Staverden. Van bijvoorbeeld Renske en Reijer. Renske kon zo goed koken, terwijl ik er nog wel eens moeite mee had. Ik kreeg eens een recept van mijn buurvrouw. Ze zei me: ,,Als wij dit gegeten hebben, dan gaan we de volgende dag uit eten".

Voordat ze zelf ging trouwen, kwam er al snel achter dat een trouwjurk erg prijzig is. Ze had ergens een tweedehands trouwjurk gezien, die moest vermaakt en daarna gestreken worden, maar Diny had een te hete strijkbout. De bruine vlek verfde ze later groen.

Ze vertelde op rijm over een huwelijk van een bruidegom uit Zuid-Afrika en dat van een pianiste en een gitarist. Ook de huwelijksvoltrekking van een meisje uit een gezin van zestien kinderen passeerde de revue. Ook met namen kon Diny alle kanten op zoals met de naam Jan en ze sloot ze af met het gedicht 'De mijne heet Jan'. Diny kwam terecht bij de fysiotherapeut, met wie ze een jaar later trouwde. Verder vertelde ze over een bruidspaar dat helemaal gek van koeien was: op het servies, het dekbed, in de vitrinekast, overal koeien.

Bloemen waren er bij het afscheid van Tonnie Fränkel en Nelly van Kampen. Grada Blaauwendraat werd welkom geheten. Riet wees op de Oranjebingo op 27 april om 10.00 uur en het najaarsreisje op 4 september naar Oud- Alblas en Chocolade Atelier Van Noppen in Ridderkerk.