• Janneke Hek

Echtpaar Veenvliet 6o jaar getrouwd

SCHERPENZEEL Burgemeester Ben Visser heeft een dubbele diamanten week achter de rug in Scherpenzeel. Hij mocht zowel echtpaar Veenvliet als echtpaar Van Ginkel persoonlijk feliciteren met hun zestig jarig huwelijk.

,,Ja, ik ben verknocht aan Scherpenzeel. Ik heb altijd rondom de kerk gewoond, mijn leven lang", lacht bruidegom Kees Veenvliet.

Samen met zijn vrouw Bets was hij 31 juli zestig jaar getrouwd. Het stel woont al meer dan twintig jaar aan de Beukenlaan in een appartement. Ze ontmoetten elkaar tijdens Koninginnedag in Barneveld.

De bruid kende Scherpenzeel niet goed, maar kwam er later met veel plezier wonen na hun huwelijk. ,,Op onze trouwdag, zestig jaar geleden, was het erg mooi weer. Samen met onze kinderen en klein- en achterkleinkinderen en vrienden hebben we ons jubileum gevierd op 29 juli", vertelt ze.

ZIEKENHUISPORTIER De kast in de woonkamer staat vol met wenskaarten. ,,Zelfs van mensen van wie we het niet verwacht hadden", lacht Veenvliet. Hij had in het verleden een schildersbedrijf waar hij wegens rugklachten mee gestopt is. Ook werkte hij als portier bij ziekenhuis de Lichtenberg, waar ook zijn vrouw parttime werkzaam was. Werkzaamheden waar ze door zijn rugklachten in belandden. Een bekende van hen vroeg tijdens een verblijf in de Lichtenberg of ze geen belangstelling hadden voor een functie in het ziekenhuis. ,,Op ons werk als portier en huiskamerdame in het ziekenhuis kijken we met veel plezier terug".

LINTJE In 2010 ontving Kees Veenvliet een lintje voor zijn vrijwilligerswerk als koster bij de Hervormde kerk, bij de brandweer, de bibliotheek van de kerk, avondvierdaagse en tafeltje-dekje. Het bestuur van de Avondvierdaagse kon meer dan twintig jaar op Veenvliet rekenen. Ook de brandweer kreeg 25 jaar van Kees Veenvliets leven toebedeeld. ,,Ik spreek nog steeds mensen van de brandweer. Je hebt een band voor het leven opgebouwd". Voor Tafeltje Dekje zette hij zich vijftien jaar in. Reden om hem zeven jaar geleden een lintje te geven voor zijn inzet voor de verschillende organisaties.

OUDEREN Ook zijn vrouw is nog actief in het vrijwilligerswerk als bestuurslid bij Passage. ,,Dit doe ik al meer dan twintig jaar. Ik vind het belangrijk wat Passage doet voor de ouderen. Ik help ook mee met ouderen ophalen voor onze activiteiten. Als je dan ziet dat mensen je al met hun jas aan zitten op te wachten, dan weet je waar je het voor doet". Het bruidspaar woonde hiervoor aan de Marktstraat in een woning met een grote tuin. Toen de appartementen aan de Beukenlaan gebouwd zouden worden, hebben zij vanaf een tekening hun huis gekozen met uitzicht op de Marktstraat. ,,Ik ben niet zo van het tuinieren", lacht Veenvliet.

CANADA De bruidegom is geboren vlak bij het gebouw van de hervormde kerk en heeft in zijn leven altijd in de straten rondom de kerk gewoond. Voor het koor waar hij lid van was, reisde hij naar Canada, Amerika en Engeland. ,,Hier heb ik van genoten, maar verder verlaat ik Scherpenzeel het liefst zo min mogelijk". Zijn vrouw vult aan: ,,Ik kon hem bijna niet meekrijgen wanneer ik eens op vakantie wilde gaan". Ook nu wonen zij nog met veel plezier en in goede gezondheid in Scherpenzeel. Hun kinderen zijn, op één na, ook het dorp niet uitgegaan.

ECHTPAAR VAN GINKEL Het echtpaar Van Ginkel uit Renswoude trouwde 25 juli 1957. Daarna ging het paar in boerderij De Kleine Hope wonen en werken.

Ze kregen vier kinderen en inmiddels zijn er 26 kleinkinderen en 17 achterkleinkinderen. Hun zestigjarig jubileum vierden ze met hun familie bij de Weistaar. Het bruidspaar woont in de verpleegunit van Huis in de Wei wegens afnemende gezondheid.

NOOIT OVERGESLAGEN ,,Mijn vader kocht de boerderij aan de Hopeseweg in Renswoude destijds in slechte toestand en in de loop der jaren heeft hij er veel aan opgeknapt. Mijn moeder hielp mee op de boerderij tot de kinderen werden geboren. Vader was dienstplichtig militair in voormalig Nederlands Indië en dat heeft hem gestempeld. Mooi is dat hij nog steeds contact heeft met jongens van toen. Ieder jaar is er een reünie en hij heeft die nooit overgeslagen.  In 2000 nam mijn broer de boerderij over en verhuisden mijn ouders naar Scherpenzeel. Sinds enkele jaren wonen ze beiden in Huis in de Wei", vertelt dochter Hennie.