• De uitvaart van Theo en Yara vond plaats in de Breehoek in Scherpenzeel.

    René Kramer
  • De uitvaart van Theo en Yara vond plaats in de Breehoek in Scherpenzeel.

    René Kramer

Massale belangstelling voor uitvaart Theo en Yara

SCHERPENZEEL ,,Liefde gaat niet dood. Liefde neem je samen met de herinneringen straks mee naar huis.’’ Dat was de positieve boodschap die uitvaartverzorger Simone Beijer vrijdagmorgen meegaf bij de massaal bezochte openbare uitvaartdienst in De Breehoek van de verongelukte Scherpenzeler Theo van Deelen (44) en zijn vierjarig dochtertje Yara. De twee kwamen om bij een verkeersongeval in Zuid-Duitsland onderweg naar hun vakantiebestemming in Kroatië. Moeder Manon (39), die achter het stuur werd getroffen door een hersenbloeding, zoon Jordi (11) en dochter Sanne (12) overleefden het ongeluk.

Margreet Hendriks

Omdat reeds vooraf was ingeschat dat de grote theaterzaal van De Breehoek te klein zou zijn voor het aantal bezoekers werd de afscheidsdienst gehouden in de sporthal van het Kulturhus. Naar schatting ruim 700 bezoekers, waarvan een deel moest plaatsnemen op de bovengelegen sporttribune, woonden de dienst bij. De achtergrond van de zaal was sfeervol gedecoreerd met donkere gordijnen, kaarsen en prachtige grote foto’s van de omgekomen vader en dochter. ,,We zeggen goedemorgen, maar dit is natuurlijk geen goede morgen’’, opende Beijer de bijeenkomst nadat de familie de zaal had betreden en de kisten met de lichamen van Theo en Yara, beiden voorzien van een prachtig en ingetogen bloemstuk, door naasten waren binnengedragen. Zij Beijer noemde het bijzonder fijn dat ook de familie van moeder Manon, die nog steeds in zorgwekkende toestand in een ziekenhuis in Duitsland ligt, voor deze uitvaart voor even is teruggekeerd naar Nederland. Zoon Jordi, die vrijwel ongedeerd uit het ongeval kwam, werd hier al langer opgevangen door familie. Dochter Sanne wordt inmiddels in een ziekenhuis in Nederland verpleegd kon dankzij de inzet van de wensambulance ook de begrafenis van haar vader en zusje bijwonen.

Met toespraken van een zus van Theo, een aantal mensen van de hechte vriendenclub van het gezin, de voorzitter van voetbalvereniging De Valleivogels waar Theo jeugdleider was van het team van zoon Jordi en de juf van groep 1 van basisschool De Dorpsbeuk, waar Yara sinds april van dit jaar naar school ging, werd het een emotionele maar ook heel persoonlijke uitvaartdienst. Dat werd ook onderstreept door de muziekkeuze, zoals ‘Het is zo stil in mij’ van Van Dik Hout na het verdriet over het verlies van Theo’s zus Diny, de herinneringen aan mooiere tijden van het gezin van Sanne en Jordi bij het lied ‘Laat de zon in je hart’ van René Schuurmans en het plezier wat de vriendengroep beleefde bij concertbezoeken met ‘With or whithout you’ van U2. Theo werd bij de uitvaartdienst onder meer gekenschetst als een ‘fijne broer’, een ‘lieve hardwerkende vader en echtgenoot’, een ‘vriend met een gouden hart’, een ‘zeer gewaardeerde jeugdleider van de voetbalclub’ en bovenal een ‘man met humor’. Dochter Yara als een lief en vrolijk meisje, dat dansend door het leven huppelde en dol was op ijsjes. De juf van groep 1 van de Dorpsbeuk vergeleek Yara, die het naar haar zin had op school en dol was op kroontjes en andere versieringen, met een vlinder die helaas veel te kort in haar klas heeft kunnen rondfladderen. Speciaal voor Yara, die gek was van Woezel en Pip, werd het lied ‘Het land van je ogen dicht’ gespeeld; een prachtig dromenland waarin je naar de regenboog kunt vliegen. Om die regenboog te symboliseren werd er na afloop van de dienst aan de daarbij aanwezige kinderen een bellenblaas uitgereikt om te gebruiken bij de het laatste deel van de uitvaart op begraafplaats Lambalgen. Daarvoor begaven de aanwezigen zich lopend achter de rouwauto’s onder grote belangstelling langs de route en een erehaag van scouting, naar de begraafplaats. De enorme betrokkenheid van het dorp bij wat dit gezin is overkomen werd door loco-burgemeester Henny van Dijk-van Ommering eerder in haar toespraak tijdens de dienst ook al vastgesteld. Zij zag het als het zichtbaar worden van ‘de kracht van de Scherpenzeelse samenleving’. ,,We hopen dat al die blijken van medeleven de familie en met name Sanne en Jordi helpt bij het verwerken van hun verdriet’’, aldus Van Dijk die er tevens op wees dat aandacht voor het verdriet van dit gezin ook na deze moeilijke dag nog zeker nodig zal zijn.